Column: Ja of Nee?

Door Jan-Martin Berghuis

Dat was even schrikken in een keurige buurt als de Burgemeesterswijk. Zoveel agressie had ik niet verwacht aan de deur…

Ik ben het Wijkcontact gaan bezorgen. Er was een vacature voor deze ‘krantenjongen’. Lekker gezond in de buitenlucht. Trappetje op en af, mijn caloriehuishouding is blij met wat meer beweging. Een zakcentje voor onze dochter. En niet in de laatste plaats: iets doen voor de buurt. Bovendien zie je nog eens wat als je de brievenbussen bedient. “Column: Ja of Nee?” verder lezen

Column: Goud vergaat

Door: Jan-Martin Berghuis.

WP_20151031_12_20_25_Pro[1]Vorige week kon ik er nog zo heerlijk doorheen banjeren. Wandelpaden en stoepen, bedekt met verschillende tinten bladgoud. Je zag het zwevend uit de bomen zachtjes op de aarde neerkomen. Wat ooit groen was liet de zon toen op z’n mooist schitteren. Misschien is de herfst wel mooier dan de lente. Schoonheid lag voor het oprapen. Wat een lust voor het oog en – vind ik – ook de neus. Herfst ruikt lekker. Ter zake. Tot vorig jaar werd al dat goud keurig netjes verzameld in bladkorven. Nijvere buurtbewoners veegden, ronkten met hun bladblazers en reden met hun kruiwagens vol naar de verzameldepots. In no time waren de straten schoon. Je pikte ook even het stoepje van de buren mee. “Column: Goud vergaat” verder lezen

Column: In plaats van hond of kind

Door Jan-Martin Berghuis

WP_20150908_13_37_34_Pro[1]Eerlijk is eerlijk, ik vind het niet zo makkelijk om spontaan met mijn buurtgenoten in contact te komen. “Eigen schuld dikke bult”, zeg ik tegen mijzelf, “had je maar op de burendag moeten zijn”.Op 26 september was ik net te laat & te vermoeid voor de jaarlijkse – herkansing op – kennismaking op dat gezellige grasveldje aan de Bakenbergseweg. Zijn er alternatieven? Welk soort mensen heeft contact op straat? Mensen wier tempo wordt geremd door een medepassagier! “Column: In plaats van hond of kind” verder lezen

Column: De kwaliteit van … (ja, van wat eigenlijk?)

Door Jan-Martin Berghuis

WP_20150912_12_11_37_ProWat zal de vinder van de verloren wieldop gedacht hebben? “Daar ligt er weer eentje!?”. Lieflijk pakte hij of zij deze versiering van een Fiat 500 op en zette die tegen de goederenkarretjes van de Jumbo. In de hoop dat de rechtmatige eigenaar zoekend dezelfde route zou afspeuren naar deze losbandige ‘zoon’. Voor hetzelfde geld, nee meer dan dat, was deze wieldop meegenomen en thuis snel gefotografeerd. Om op Marktplaats voor een prijs ergens tussen de één en twee tientjes verkocht te worden. Handel! “Column: De kwaliteit van … (ja, van wat eigenlijk?)” verder lezen

Column: Prettiger bonnetje

Door Jan-Martin Berghuis Ik ga graag naar de bakker in de buurt. Volgens mij weten ze wat ik wil, toch is er telkens weer het vertrouwde gesprek. Dat gaat ongeveer als volgt. Nee, het gaat exact altijd zo: “Waarmee kan ik u helpen?” “Eén vezelbruin met zonnebloempitten” “Anders nog iets?” “Nee, dank u” “Dat is dan €2,35”. “Wilt u het bonnetje mee?” “Nee hoor. Bedankt en tot ziens!” “Column: Prettiger bonnetje” verder lezen

Column: Handig voor een kort geheugen

Geheugen(1)Hoe dat ooit precies rondom Napoleon gegaan is, ik weet het niet. Maar achternamen deden hun intrede. Blijkbaar voldeden voornamen niet meer noch de verwijzingen naar je vader. In het Nederlands werd met een toegevoegde –s en/of –z (Janszoon) of vernoeming duidelijk gemaakt uit welk nest je kwam. Dat noemt men een patroniem: een achternaam ontleend aan de voornaam van je vader. Die veranderde dus bij elke generatie. “Column: Handig voor een kort geheugen” verder lezen