Mary Spit: “Ik mis het geluid van de GuldenHart-klok”

Mary Spit Foto: Henk Donkers

De foto is gemaakt om 10.08 uur, maar de klok staat op 16.45 uur. Of is het 4.45 uur? Ooit is hij daar in de namiddag of nanacht stil blijven staan. Mary Spit, voormalig docent Engels en woonachtig in Sonswijck tegenover het GuldenHart, mist niet de tijdsaanduiding van de klok maar het geluid. Ze is niet kerks maar wel heel blij dat het kerkgebouw is blijven staan en nu een nieuwe functie gekregen heeft.

“Maar ik mis de mooie slag van het uurwerk wel”, zegt ze “De klok had een prachtige klank, heel welluidend, niet opdringerig, rustgevend. Wat zou het mooi zijn als dat geluid weer terug zou kunnen komen. Daar zou ik best financieel wat aan bij willen dragen.” Zijn er meer wijkbewoners die voor een terugkeer van het klokgeluid zijn? Geen klokgelui van een kerk in functie om parochianen voor een eredienst uit te nodigen, maar de monotone regelmaat van een hamer die op een aambeeld slaat als teken dat er weer een half of heel uur voorbij is. Elke halve dag weer opnieuw. “Want na twaalf uur bij elkaar opgeteld te hebben, beginnen klokken opnieuw en vergeten de uren die voorbij zijn. Het lijkt of de tijd heeft stilgestaan. De wijzer draait, maar alleen terug naar het begin”, aldus W.F. Hermans in ‘Een heilige van de horlogerie’ (1988). Geen voortgang in de tijd zoals bij een kalender, maar wederkeer.

Eén gedachte over “Mary Spit: “Ik mis het geluid van de GuldenHart-klok””

  1. Ook ik mis het geluid van de Gulden Hart klok! Zou heel fijn zijn voor de buurt als de klok (en het uurwerk) het weer gaan doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *