Column: Thuis

Colum20170526Ik ben net terug van 2 weken vakantie. Weg van thuis. Weg van de soms letterlijk uitgesleten paadjes en patronen in huis, naar de winkel, het werk en sportclubs. Even iets heel anders. Wij kozen voor Corfu. Sinds de jaren zestig al een toeristisch eiland, maar in de uithoeken en binnenlanden kan je eindeloos wandelen in bossen en bergen zonder een toerist of buurtgenoot tegen te komen.

Heerlijk! En toch stuitte ik op deze vakantievlucht meerdere malen op ‘thuis’. Overal Amstel Beer – kratten in tuinen, parasols op terrassen en een veelheid aan flesjes en blikjes in de berm. Meer dan van het eigen Griekse Mythos-bier.
Helemaal confronterend werd het toen ik boodschappen ging doen. Gevraagd aan een ‘local’ wees hij de richting aan. Opeens doemt de Lidl voor je op. Een vreemd soort houvast overviel mij toen ik daar binnen stapte. Nagenoeg een kopie van de winkelindeling als die aan de Amsterdamse hoek. Precies hetzelfde chocoladeassortiment bij de ingang, de broodhoek met al die bakken lekkere broodjes was identiek (net als het geklooi met die scheppen). Ja, zelfs de boterhamzakjes zijn 1.800 km zuidelijker hetzelfde!

Colum20170526 2

Een andere omgeving leert je ook iets. Werkend als spreker in de uitvaart kijk ik nieuwsgierig naar begraafplaatsen, -rituelen en wat daar bij hoort. Noem het beroepsdeformatie. Op Corfu zag ik wat ik in andere zuidelijke landen ook tegen kwam: dood & rouw zijn openbaar. Afgekondigd op openbare aanplakplaatsen of – in kleinere gehuchten – geniet aan een houten elektriciteitspaal. Iedereen weet wanneer er iemand in het dorp of de buurt is overleden. Je sterft niet anoniem. Het huis van de achterbuurvrouw staat niet plotseling leeg. Ik maak het te vaak mee in mijn werk: familie en een paar buren die het weten, de rest van de mensen niet. Ik vind het pijnlijk. We zijn bedoeld om betrokken te zijn bij en op elkaar. Noaberschap heet dat in een paar Nederlandse dialecten. In overheidsdialect spreekt men van “participatiesamenleving”.

Wat zouden onze ‘houten electriciteitspalen’ kunnen zijn?

Vakantie helpt je opnieuw leren kijken naar je thuissituatie. Een fijne en leerzame vakantie toegewenst! Jan-Martin Berghuis, buurtbewoner en ook uitvaartspreker (met meer Griekse impressies in columns op getijde119.nl