Column: In plaats van hond of kind

Door Jan-Martin Berghuis

WP_20150908_13_37_34_Pro[1]Eerlijk is eerlijk, ik vind het niet zo makkelijk om spontaan met mijn buurtgenoten in contact te komen. “Eigen schuld dikke bult”, zeg ik tegen mijzelf, “had je maar op de burendag moeten zijn”.Op 26 september was ik net te laat & te vermoeid voor de jaarlijkse – herkansing op – kennismaking op dat gezellige grasveldje aan de Bakenbergseweg. Zijn er alternatieven? Welk soort mensen heeft contact op straat? Mensen wier tempo wordt geremd door een medepassagier! Neem een hond, ga wandelen met een kind of kinderwagen en je hebt al snel aanspraak. Helaas, ik ben van de leg, voorlopig nog geen opa en zie een hond niet zitten. Ik zag mijn kansen op een potje praat op straat somber in.Totdat er onverwacht een wending kwam in dit noodlot. Recept: doe iets geks. Ik deed niets geks, maar elke voetganger die ik ontmoette reageerde prompt. Sommigen met een glimlach, meerderen met een opmerking: “Jij hebt zeker een konijn!”. Inderdaad. Dagelijks ziet onze achtertuinkonijn Snuffie uit naar een portie vers gratis groen. Dat pluk ik langs de groene zomen van de Bakenbergseweg. Te pas en te onpas, afhankelijk van het moment dat ik buiten ben. Laatst kwam ik terug van het spreken op een uitvaart. Net pak aan, strop voor, gepoetste schoenen en de speech nog onder de arm. Voordat ik mijn huis binnenstap duik ik nog even ver het groen in. De eerste rand gras wordt namelijk behoorlijk beplast en bepoept door die viervoetige contactmakers. Ik pluk wat groene bladeren voor Snuf. Net als ik oprijs en me omdraai, kijkt een langswandelende jonge vrouw mij breedlachend aan: “Leuk gezicht, zo’n keurige meneer in pak in het gras!”. Enigszins verontschuldigend antwoord ik een beetje verlegen: “Een konijn hè..”. Gelukkig wel, want anders zou ik echt voor gek versleten worden. Eenmaal binnen staat Snuffie al tegen het hekwerk omhoog als hij (of zij?) mij met het groene boeket aan ziet komen. Hij is blij. Ik ook, er was contact! Deze week heeft de plantsoenendienst het gras gekortwiekt. Op weg naar de wintertijd. Snuffie gaat langzaamaan qua groen op rantsoen (dat wordt hooi van de Pet’s Place) en ik moet op zoek naar andere manieren van buurtcontact… Toch maar een hond?