Column: Goud vergaat

Door: Jan-Martin Berghuis.

WP_20151031_12_20_25_Pro[1]Vorige week kon ik er nog zo heerlijk doorheen banjeren. Wandelpaden en stoepen, bedekt met verschillende tinten bladgoud. Je zag het zwevend uit de bomen zachtjes op de aarde neerkomen. Wat ooit groen was liet de zon toen op z’n mooist schitteren. Misschien is de herfst wel mooier dan de lente. Schoonheid lag voor het oprapen. Wat een lust voor het oog en – vind ik – ook de neus. Herfst ruikt lekker. Ter zake. Tot vorig jaar werd al dat goud keurig netjes verzameld in bladkorven. Nijvere buurtbewoners veegden, ronkten met hun bladblazers en reden met hun kruiwagens vol naar de verzameldepots. In no time waren de straten schoon. Je pikte ook even het stoepje van de buren mee. Inmiddels is de zon vertrokken, druilt de regen en is het goud verkleurd tot bruine prut. De glans en het kijkgenot van de herfst zijn binnen een week verdwenen. Ook verdwenen, beter gezegd: nooit teruggekeerd, zijn die bladkorven. “…in verband met de kosten en de vervuiling met ander afval” zegt de gemeente Arnhem op haar website. Wat nu? De gemeente raadt de groene kliko aan. Die kan zo’n grote hoeveelheid veelal niet aan en het ‘stoepje van de buren’ erbij al helemaal niet. Je kunt het ook wegbrengen naar het afvalbrengstation – “gratis”. Wie doet dat? Wat gebeurt er? Een enkeling blaast of veegt zijn eigen stoepje nog. Waarheen? In de goot of het openbaar groen, waar het oneerbaar mag vergaan. Vertreden en overheen gereden, vervallen tot de categorie smurrie & troep, vermengd met ander straatafval. Sommigen scheppen er nog dapper hun GFT-container mee vol. Bladgoud degradeert tot bladafval. Zo’n bladkorf had nog iets eerbaars. Langzaamaan kon wat ooit groen was en goud werd nog verkleuren en overgaan in de volgende fase van de natuurcyclus. Een soort sterfbed. Jammer dat de gemeente ze om de centjes en wat vlekjes op het goud heeft afgeschaft. Het waren ook nog eens plaatsen die aanmoedigden tot een gezamenlijke najaarsschoonmaak. Ik zie uit naar de lente-zomer-volgende herfst…

2 gedachten over “Column: Goud vergaat”

  1. In plaats van de bladkorven is er hier (Hoogkamp) al een keer of drie een bladblazer meneer van de gemeente door de straten gegaan die het blad keurig op hoopjes heeft geblazen. Daarna is het door de gemeente afgevoerd. De bewoners vegen hun straatje (en soms dat van de buren) schoon tot de berm. Prima oplossing. Vorig jaar zag ik de bladkorven op de Mesdaglaan gevuld met snoeiafval. Flauw dat buurtbewoners dat doen, ze weten dat dat niet de bedoeling is. Begrijpelijk dat ze nu weg zijn. Eigen schuld.
    Overigens: een van de mooiste herfsten die ik heb meegemaakt in mijn leven. Inderdaad heel veel dwarrelend goud!

Reacties zijn gesloten.