Column: Boodschappentoerisme

Wp 20170428 12 52 24 pro1“Het lijkt wel een zomerse dag bij de Efteling”, schoot er door mijn gedachten. Alsof opeens iedereen er moet zijn. Het wemelt van de auto’s die hun plekje zoeken. Ik zie de rusteloze en geïrriteerde gezichten voor mij als ik op de piektijden in de buurt van de boodschappenjungle rij. Waar dit blikken oerwoud is? Bij de flessenhals voor de Lidl en op het verkeersknooppunt voor de Albert Heijn.

Als passant krijg ik er stress van. Voor de Lidl twijfel je altijd wie er in de smalle ruimte voorrang heeft. Voetgangers, winkelwagentjes en auto’s strijden om de voorrang wie het eerst op bestemming komt. Vooral de in- en uitparkerende auto’s beknellen de doorgang met hun minimale manoeuvreerruimte. Kleine parkeerplaatsjes, je kunt de kont van je auto niet keren. Wie heeft dit ooit zo bedacht achter de tekentafel? Niet fijn.

Zo mogelijk nog onoverzichtelijker is de situatie voor Albert Heijn. Daar komt zowaar een verkeerd ontworpen soort Prins Clausplein tezamen voor de deur. Auto’s komen van alle kanten. Vanuit de parkeergarage onder de AH. Achteruitrijdend vanaf de straatparkeerplaatsen aan de Primera-zijde. Auto’s die wachten op iemand die uitparkeert, zodat zij snel kunnen inparkeren. Nog erger, en dan wordt mijn lontje snel korter, zijn de SUV’s die dampend ‘voor de deur’ van de AH staan te wachten, terwijl de bijrijder even de boodschapjes doet. “Dan hoeft mijn vrouw niet zover te lopen”. Fijnstofvervuilers zijn het! Ik ontplof vanwege deze onnodige verkeersinfarcten. Want het reguliere verkeer kan wachten voor deze gemakzuchtige boodschaptoeristen. En dat verkeer komt van alle kanten: van boven de bult en aan drie kanten van beneden. Het overzicht is soms compleet zoek. Ook hier de vraag: wie heeft dit ooit zo bedacht?

Kan dit niet anders? Waarom moet iedereen met de auto boodschappen doen? Kan dat niet wandelend, met een fiets of particulier boodschappenwagentje? Veel rustiger. Wat zou het mooi zijn als de parkeerplaatsen aan de Primerazijde worden weggehaald en je hier een autovrij plein van maakt! Een verblijfsplein. Alleen zo voorkom je dat het boodschappentoerisme niet uitmondt in boodschappenterrorisme – al die opgefokte automobilisten en onzeker overstekende wandelaars.

De stress valt van je af zodra ieder zijn parkeerplekje veroverd heeft en de automatische schuifdeuren van de supermarkten is gepasseerd. Zo vijandig als het buiten is, zo vredig is het binnen. Is het u ooit opgevallen dat het rijgedrag met het boodschappenkarretje aanzienlijk relaxter is dan met de auto? Zelden botsingen met blik- of emotionele schade. Keurig draaien we om elkaar heen, wordt er gewacht en passen we ons tempo aan. Het verkeersgedrag op de wegen binnen de supermarkt, ook niet altijd ruim bemeten, is prima. Hier is over nagedacht! Kan die ontwerper ook niet eens buiten kijken?