Column: Zullen we in 2018… (nieuwjaarsduik)

Straatnaambordje-burgemeesterspleinZullen we in 2018 onze straatnaamborden eens gaan wassen? 
Het viel mij op dat menig straatnaambordje oneervol scheef hangt of – erger nog – groen uitgeslagen is. Bomen in de buurt, da’s altijd prijs. Geen lichtreflectie meer, de leesbaarheid daalt zienderogen. Het is een soort milieuvriendelijke vervuiling van ons straatbeeld, de lantaarnpalen en straatnaambordjes. “Column: Zullen we in 2018… (nieuwjaarsduik)” verder lezen

Witte speelstraat op zondag 10 december

Foto-burgemeesterTerwijl auto’s stapvoets en slippend door de straten gaan,
zelfs stranden, met hopeloos de knipperlichten aan;
kinderen, het openbaar domein heroverend 
sneeuwballen gooien in een kalenderplaatje,
blijft het betoverend:
nee, niet het dalen van winterdracht.
Maar statig de burgemeester te zien:
hij geeft zich niet gewonnen aan de witte overmacht!

Column: Vertederend

Wieldop
Wieldop

Ik vond het een vertederend gezicht. De wieldop die keurig netjes tegen zo’n trolleybuspaal stond geparkeerd. Vlakbij Albert Heijn. Op zich een alledaags tafereeltje, je verliest tegenwoordig een wieldop net zo makkelijk als een handschoen in de winter. Regelmatig zie ik er eentje zielloos en verlaten langs de kant van de weg. “Column: Vertederend” verder lezen

Column | Geknipt & geschoren (tijdelijk)

Wp 20170720 09 28 16 pro1Het is een kwestie van smaak. De ene buurtbewoner geniet van vrolijk opsprietende natuur met spontane bloemetjes ertussen. Eco kan heel mooi zijn. Anderen zijn meer de types van een strakker biljartlaken. Niet alleen vanwege het geordende decor, ook om in het hoge gras niet onaangenaam verrast te worden door dat bruine goedje onder de schoen of aan de kleding van je spelende kinderen. De confrontatie met het verborgen (en soms ook openlijk) ongenoegen van hondenpoep is en blijft een hot item in de wijk.  “Column | Geknipt & geschoren (tijdelijk)” verder lezen

Blije vlaggen!

Wp 20170615 11 36 02 pro1

Ik heb ze geteld. Gewoon, omdat ik er zelf ook een beetje mede-blij van word. Sommigen wapperen al zo’n 1,5 week buiten. Het is een prettig positief virus als je ze ziet hangen: de vlaggen met schooltassen. Na 3 straten die opgefleurd werden met dit feestelijk teken ben ik kriskras ook de andere straten doorgecrosst. In totaal zag ik 21 vlaggen die uiting geven aan een enorme opluchting: geslaagd voor het examen! “Blije vlaggen!” verder lezen

Column: Thuis

Colum20170526Ik ben net terug van 2 weken vakantie. Weg van thuis. Weg van de soms letterlijk uitgesleten paadjes en patronen in huis, naar de winkel, het werk en sportclubs. Even iets heel anders. Wij kozen voor Corfu. Sinds de jaren zestig al een toeristisch eiland, maar in de uithoeken en binnenlanden kan je eindeloos wandelen in bossen en bergen zonder een toerist of buurtgenoot tegen te komen.

“Column: Thuis” verder lezen

Column: Boodschappentoerisme

Wp 20170428 12 52 24 pro1“Het lijkt wel een zomerse dag bij de Efteling”, schoot er door mijn gedachten. Alsof opeens iedereen er moet zijn. Het wemelt van de auto’s die hun plekje zoeken. Ik zie de rusteloze en geïrriteerde gezichten voor mij als ik op de piektijden in de buurt van de boodschappenjungle rij. Waar dit blikken oerwoud is? Bij de flessenhals voor de Lidl en op het verkeersknooppunt voor de Albert Heijn. “Column: Boodschappentoerisme” verder lezen

Kerkhof Moscowa is tevens monumentaal begraafpark

Op de locaties van de voormalige Arnhemse, gesaneerde begraafplaatsen Coehoorn en Onder de Linden wijst niets meer naar het verleden. Op de eerste plek, tegenover het station in de Coehoornstraat, wordt nu gewoond en gewerkt. Het in 1959 geruimde kerkhof Onder de Linden in Klarendal herbergt momenteel een atoombunker en bouwspeelplaats De Leuke Linde. Elke stadgenoot echter kent Moscowa. Het is als kerkhof sedert 1876 en later in 1974 als crematorium de laatste bestemming voor menig Arnhemmer. “Kerkhof Moscowa is tevens monumentaal begraafpark” verder lezen

Zo zijn onze manieren.

Wp 20170418 12 18 36 proLente, Heerlijk! Het lokt om meer buiten te zijn, een ommetje te maken, te genieten van de omgeving. In de zon zie je ook meer. Meer moois. En, logisch ook, meer – laat ik het noemen – negatieve bijzonderheden. Ze waren er altijd al, echter nu vallen ze op. In donkere en regenachtige tijden is onze focus meer doelgericht op thuis komen of een boodschap doen. De omgeving ontgaat je. “Zo zijn onze manieren.” verder lezen